Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/8059 K.2012/400

Taraflar arasında görülen davada Malatya 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.02.2010 tarih ve 2008/423 - 2010/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tahsil için davalı bankaya verdiği bononun bedelinin müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, bono bedeli olan 9.000,00 TL’nın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu bono ile ilgili müvekkili bankanın herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının tahsil amacıyla davalıya verdiği bononun karşılığının davalı tarafından davacı hesabına aktarılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 9.000,00 TL’nın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hamili bulunduğu bononun tahsil için verildiği banka nezdinde iken kaybolduğunu, bu nedenle bono tutarı kadar zarara uğradığını iddia ettiğine göre, öncelikle zararın gerçekleştiğini kanıtlamalıdır. Bunun için de, davacı TTK’nun 690. maddesinin yollaması ile bonolar hakkında da uygulanması gereken, TTK’nun 669 ve izleyen maddelerinde yer alan hükümler uyarınca mahkemeden zayi nedeniyle bononun iptaline ilişkin karar alınması ve bu kararı bononun keşidecisine ibraz ettiği halde, bedelini tahsil edememiş olması, bir başka anlatımla bononun keşidecisine başvuru yollarını tükettikten sonra davalı bankaya başvurması gerekmektedir. Davacı bu gereği yerine getirmediğine göre, tazminat talebinin şimdilik reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.