Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/8087 K.2012/207

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2010 tarih ve 2009/49-2010/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili gerçek kişinin “e-çözüm proje ve danışmanlık hizmetleri ...” şeklindeki ticaret unvanını 09.05.2000 tarihinde tescil ettirdiğini, ayrıca “e-çözüm” ibaresini de marka olarak 2006 yılında tescil ettirdiğini ancak davalının bu ibareyi ticaret unvanında kullandığını ileri sürerek, davalının eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, davalının ticaret unvanındaki “e-çözüm” ibaresinin çıkartılmasına, 2.500 TL maddi ve 2.500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının gerçek kişi ticaret unvanının ancak kendi sicil çevresinde korunabileceği ancak tarafların ticaret unvanlarının farklı sicil bölgelerinde tescilli olukları, ayrıca her iki ticaret unvanı arasında ayniyet ve benzerlik bulunmadığı, davacının markasının ise davalının ticaret unvanının tescilinden sonra tescil ettirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı · 21,15 H · 17,15 PH · 04,00 BK-23.01.2012 - SK