KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/8851 E., 2012/943 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/02/2010 tarih ve 2008/403-2010/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait şeftali bahçesinin sigortalı olduğunu, dolu sonrası ürünlerin zarar gördüğünü, poliçede verim miktarının 90 kg olarak belirtilmesine rağmen, 34 kg verim miktarı üzerinden tazminat hesabı yapıldığını ileri sürerek, 7.000 TL zararın davalıdan tahsilini, talebin haksız görülmesi durumunda 2007, 2008 yıllarına ait fazla sigorta priminin sözleşmede uygulanan faiziyle birlikte müvekkiline iadesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sigortalı arazide dolu sonrası % 55 hasar , 34 kg verim oranı üzerinden tazminat miktarını 8.614 TL olarak belirlediklerini, bundan ödenmeyen prim bedeli 1.371 TL düşülerek davacıya 7.242 TL ödemede bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya ait bahçede dolu sonrası hasar miktarının % 55, ağaç başına verimin ise 45 kg olduğu, davalının 10.234,74 TL tazminat ödemesi gerektiği halde 7.242 TL ödediği, davacının bakiye 2.992,19 TL alacağı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.992,19 TL'nın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/8851, K. 2012/943, 30 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama