Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/889 K.2011/10222

Taraflar arasında görülen davada Fethiye 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2008 tarih ve 2003/61 - 2008/299 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'da bulunan hesabındaki paraların, diğer davalı Banka Müdürü ... tarafından usulsüz olarak çekildiğini ileri sürerek, 19.734.14 DEM’nın 23.02.2001 tarihinden, 2.700 GBP’nun da 28.12.2001 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek döviz reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacıya şahsi borcu bulunmadığını ve husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Banka vekili, davacının diğer davalı ile arasında şahsi ilişki bulunduğunu ve davacının işlemlere zımnen muvafakat ettiğini, müvekkiline atfedilecek kusur bulunmadığını, MK’nun 2. maddesine aykırı olarak ve zamanaşımı süresinden sonra dava açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ...’ın İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesi kararıyla mahkum edildiği, kararın Yargıtay tarafından bozulduğu, davanın derdest olduğu, davacı hesaplarından 18.701.940 DEM ile 2.700,00 GBP’nun usulsüz olarak "ödendi" gösterilmek suretiyle hesabın kapatıldığı, davalı ...’nın haksız eylemi gerçekleştiren olarak, davalı bankanın da BK'nun 55. maddesi gereğince sorumlu olduğu gerekçesiyle 9.562,15 Euro'nun 23.02.2001 tarihinden, 2.700 GBP'nin 28.12.2001 tarihinden itibaren döviz faiziyle davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Banka vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı Banka, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna intikal ettiği ve Bankalar Kanunu gereğince harçtan muaf olduğu halde, mahkemece hüküm fıkrasının 3. bendinde davalı Banka'dan bakiye harcın tahsiline dair verilen karar doğru görülmemiş ve kararın bu yönden Bbozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca bu yönden davalı Banka yararına düzeltilerek onanması gerekmiştir.