KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/9157 E., 2012/1139 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Vekili
- AV. ...
- Vekili
- AV. ...
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/04/2010 tarih ve 2010/34-2010/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 01/01/2009 tarihinde Gaziantep'ten Ankara'ya giderken bagajını Gaziantep Havalimanında teslim ettiğini, Ankara'ya gittiğinde bagajını bulamadığını, davalının sunmuş olduğu hizmeti kusurlu ifa etmesi nedeniyle müvekkilinin manevi duygularının sarsıldığını ileri sürerek; 1.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 11.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın görev ve yetki yönünden reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın açıldığı Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen görevsizlik denilmişse de gönderme kararı olan kararın taraf vekillerinin yüzlerine karşı verildiği, 09/10/2009 tarihi itibari ile kesin nitelikte olduğu, kararın kesinleşmesinden itibaren 10 günlük süre geçirildikten çok sonra 11/11/2009 tarihinde davacı vekilinin yenileme talebinde bulunduğu gerekçesiyle HUMK’un 193/4 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
21,15 H · 17,15 PH · 04,00 BK · 08/03/2012-M.A.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/9157, K. 2012/1139, 1 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama