Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9418 K.2012/1418

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/02/2009 tarih ve 2007/100-2009/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kuaför olan müvekkilinin 4 yıl boyunca yanında yetiştirdiği davalının, bir gün diğer çalışanı da alarak ve habersiz olarak işten ayrıldığını, müvekkili ile aynı handa işyeri açarak müşteri çaldığını, haksız rekabete neden olduğunu, davacının ekonomik sarsıntı geçirerek manevi yönden yıprandığını ileri sürerek, 10.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, verdiği hizmet ve özenli çalışmasından memnun olan müşterilerinin kendisini tercih ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı yanında çalışan davalının, aynı iş merkezinde aynı iş kolunda dükkan açması ve davacının müşterilerini tanıması nedeniyle davacının müşterilerinin eksilmesine ve gelir kaybına uğramasına sebep olduğu, manevi tazminat şartlarının da oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.472 TL maddi, 1.500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava haksız rekabet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekilince, müvekkilinin işyerinden ayrılıp aynı handa bir dükkan açan davalının, davacının dükkanına gelen müşterileri çağırmak suretiyle haksız rekabete neden olduğu iddia olunmuş, mahkemece, tanık anlatımları ve taraf beyanları gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, tanıkların bu yönde bir ifadeleri bulunmayıp haksız rekabetin dayandırıldığı husus kanıtlanmış değildir. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

27.02.2012- SK