Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9926 K.2010/11609

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.09.2008 gün ve 2007/185 - 2008/171 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.05.2010 gün ve 2008/13676 - 2010/5503 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili, davalılar ve dava dışı Abdulaziz Akbay’ın 2003 yılında ‘Sampas Samsun Ağaç Masif Panel San.Tic.Ltd.Şti.’ kurduklarını, anasözleşmeyle 10 yıl süre ile davacı ve davalı ...’ın şirket müdürlüğüne seçildiklerini, davalıların aynı zamanda 1993 yılında kurulan ‘Genç-Ay İnş.Turizm San.Tic.Ltd. Şti.’ortak ve müdürü olduklarını, her iki şirketin faaliyet konularının aynı olduğunu ileri sürerek davalı ...'ın müdürlük görevinden azline, davalıların ortaklıktan çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, TTK'nun 551/3. maddesi gereğince sermayenin yarısından fazlasına sahip olan ortakların mutlak ekseriyeti ile ortağın şirketten çıkarılmasının istenebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, TTK'nun 551/3. maddesi gereğince sermayenin yarısından fazlasına sahip olan ortakların mutlak ekseriyeti ile ortağın şirketten çıkarılmasının istenebileceği, davacının yüzde 15 sermaye sahibi olduğu, TTK'nun 547. maddesi gereğince müdür olan bir ortağın şirketin muvafakati olmadan şirketin uğraştığı ticaret dalında kendi adına iş göremeyeceğinin öngörüldüğü, davalıların ortak ve müdür olduğu şirketin 1993 yılında kurulduğu, diğer şirketin ise 2003 yılında kurulduğu, davacının davalıların diğer şirkete ortak ve müdür olduklarını bildiği ve zımni olarak rıza gösterdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 17.05.2010 tarihli karı ile onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.