Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/100 K.2012/20736

Taraflar arasında görülen davada Pamukova Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.10.2010 tarih ve 2008/33-2010/318 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.12.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ayva bahçelerinin davalı nezdinde tarım sigortasıyla teminat altında bulunduğu sırada 16-17 Nisan 2007 tarihlerinde meydana gelen don olayı nedeniyle sigorta kapsamındaki ürünlerin zarar gördüğünü, durumun hemen davalıya bildirildiğini, davalının poliçeler uyarınca ödemede bulunması gerekirken bu sorumluluğunu yerine getirmemesi sonucu müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, davaya konu sigorta sözleşmeleri kapsamında doğan 27.250,00 TL alacağın davalıdan avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçelerine göre meyve ağaçlarında don teminatının çiçeklenmenin son bulması yani meyve oluşumu ile başladığını, sigortalı ürünlerde yapılan incelemede hasar anında ürünün çiçeklenme döneminde olup, henüz meyveye dönüşümünün söz konusu olmadığının tespit edildiğini, bu nedenle meydana gelen olayın poliçe teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait bahçelerdeki ayva ürününün meyve aşamasında meydana gelen don olayı nedeniyle hasara uğradığı, bu nedenle riskin sigorta teminatı kapsamında kaldığı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile 27.244,00 TL sigorta tazminatının 28.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünün teknik bilgi gerektirdiği kabul edilerek ziraatçı bilirkişi görüşüne başvurulmuş ve bilirkişi tarafından hazırlanan raporda dondan kaynaklanan hasarın meyvelenme döneminde meydana geldiği, bunun da teminat kapsamında olduğu belirtilmiş ise de davalı vekili bilirkişi raporuna itirazında aynı mahkemede açılan benzer davalarda hasarın çiçeklenme döneminde meydana geldiğine ilişkin bilirkişi raporlarının sunulmuş olduğunu bildirmiştir.Bu durumda mahkemece,

davalının bilirkişi raporuna yaptığı ciddi itirazların değerlendirilmesi amacıyla ve uyuşmazlığın çözümünün teknik uzmanlığı gerektirmesi nedeniyle yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak rapor alınması suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Ayrıca, kabule göre de mahkemece hüküm fıkrasında sigorta tazminatının 28.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesine rağmen gerekçe kısmında 03.06.2007 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi suretiyle kararın gerekçe kısmı ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması HUMK’nun 388 ve devamı maddeleri ile HMK’nun 297 ve 298.maddelerine aykırı olduğu gibi, taraflar arasında düzenlenen poliçe tarihinde yürürlükte bulunan Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın “Tazminatın Ödenmesi” başlığı altında yer alan B.7. maddesinde,

kesinleşmiş olan tazminat miktarının en geç 30 gün içinde sigortalıya ödeneceği, sözleşme süresi içinde kısmi hasarların oluşması durumunda toplam tazminat tutarının hasat sonrası bir defada ödeneceğinin düzenlenmiş olması karşısında temerrüt tarihinin buna göre belirlenmesi gerekmekle, temerrüt tarihinin bu madde uyarınca belirlenmemiş olması ile yazılı şekilde hüküm fıkrası ve gerekçe arasında farklılık yaratılması da doğru görülmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.