Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1013 K.2012/7887

Taraflar arasında görülen davada Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/09/2010 tarih ve 2009/223-2010/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyeri genel temizlik işlerinin ihale ile davalıya verildiğini, davalının işin bitiminde kendi işçilerinin bir kısmını işten çıkardığını, bu işçiler tarafından davacı ve davalı aleyhine Kartal 1. ve 2. İş Mahkemelerinde açılan davalar sonucunda dava dışı işçilerin davalı firmada işe iadelerine, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin müvekkili ve davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiğini, kararlar davacı tarafından temyiz edilmiş ise de Yargıtay'ca onanarak kesinleştiğini,

ilgili dosyaların davacılarının vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin tahsili için müvekkili ve davalı hakkında icra takipleri başlattıklarını, müvekkilinin takip nedeniyle toplam 15.995,79 TL ödeme yaptığını, oysa sözleşme, teknik şartname ve idari şartname uyarınca işcilerin davalının işcileri olacağının ve her türlü işçilik haklarından davalının sorumlu olacağının kabul edildiğini ileri sürerek, dava dışı işçilere ödenen 15.995,79 TL'nin 13.01.2009 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işçileri işe başlatmayan ve dava açılmasına sebep olanın davacı olduğunu,taraflar arasındaki sözleşmede işe iade ile ilgili bir hüküm bulunmadığını, kaldı ki Yargıtay'ın işçilerin davacının işçileri olduğuna karar verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne, 15.995,79 TL'nin 26.02.2009 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece, uyuşmazlık konusu paranın ödenmesi için davacı tarafından davalıya verilen atıfet mehli sonunda davalının temerrüde düştüğü kabul edilmiş ise de, davacı ödeme yaptığı tarihten itibaren faiz isteyebileceğinden ve 13.02.2009 tarihli ihtarnamede de 15.995,79 TL'nin faizi ile birlikte ödenmesini talep ettiğinden işbu davada talep edilen faize ödeme tarihi olan 13.01.2009 tarihi yerine atıfet mehlinin bitim tarihi olan 26.02.2009 tarihinden itibaren karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK'nun 438/7 nci maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.