Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10220 K.2012/16386

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2011 tarih ve 2011/28-2011/105 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı kuruma 15.06.2010 tarihinde yaptığı başvuru ile banka kredi kartları üzerine limit yazılması uygulaması için patent başvurusunda bulunduğunu, davalının başvuru konusunun, bilginin derlenmesi, düzenlenmesi, sunulması ve iletilmesi ile ilgili teknik yönü bulunmayan usullerden olduğu gerekçesiyle başvuruyu durdurduğunu ve üç ay içinde itirazını sunmasını istediğini, buna ilişkin olarak yaptığı itirazın da Patent Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini, kararın haksız olduğunu ileri sürerek, ret kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TPE Patent Dairesi Başkanlığı tarafından verilen ret kararının kesin olmadığı, 5000 Sayılı Türk Patent Enstitüsünün Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanununun 10. maddesi uyarınca sınai mülkiyet haklarının tescil işlemleri ile ilgili enstitünün almış olduğu kararlara karşı başvuru sahipleri veya üçüncü kişiler tarafından yapılacak itirazların incelenmesi ve değerlendirilmesi işlemlerinin YİDK tarafından yürütülüp bu kararların nihai mahiyette olduğunun ve bu karara karşı mahkemede dava açılabileceğinin belirtildiği,

bu durumda davacı tarafından, Patent Dairesi Başkanlığı kararına karşı YİDK nezdinde itirazda bulunulmasının gerektiği, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi kararlarının da bu yönde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.