Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1043 K.2012/8382

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2010 tarih ve 2008/362-2010/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 'Muno' ibaresini 1993 yılında adına marka olarak tescil ettirdiğini, çeşitli yerlerde aynı isimle pastane işlettiklerini, 1998 yılında bu pastanelerden birisini davalıya devrettiklerini, ancak davalının aynı ibareyi adına marka olarak tescil ettirdiğini, davacının markanın gerçek hak sahibi olduğunu, davalının anılan ibareyi müvekkilinin kullandığını bildiğini, marka tescilinin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 1998 yılında Muno Pastanesini bütün hak ve vecibeleriyle birlikte devraldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının 'Muno' ibareli markasının koruma süresinin 14.06.2003 yılında sona erdiği, ancak 43/1. sınıfta anılan ibarenin markasal olarak kullanıldığı, bu sınıfla bağlantılı alt grupların hükümsüz kılınması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 29/01, 04, 05, 06, 07, 08, 10, 12, 14; 30/01, 06, 07, 08, 09, 12, 13, 14, 16; 43/01 sınıf ve alt gruplar yönünden markanın kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.