Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10576 K.2012/17405

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.02.2011 tarih ve 2010/229-2011/144 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin, 25. evlilik yıldönümlerini kutlamak amacıyla Karayip Adaları gezisine katılmak üzere davalı şirket vasıtasıyla İstanbul-Londra-Miami uçuş hattında gerçekleştirdikleri seyahatleri esnasında teslim etmiş oldukları 2 adet bavullarının kaybolması ve bavulların ancak seyahat sonunda kendilerine teslim edilmiş olması nedeniyle, kaybolan eşyalarının yerine kullanılmak üzere seyahat için zorunlu alışverişler yapmak zorunda kaldığını, bununla beraber eşyalarının olmaması sebebi ile planladıkları bir çok etkinliğe katılamayarak üzüntü duyduklarını,

gezi boyunca bavullarının bulunması için çaba göstermek zorunda kaldıklarından gezilerinin ızdırap haline dönüştüğünü belirterek yapmak zorunda kaldıkları alışverişlerin bedeli olan 3.567,92 Dolar ile 83,00 Euro maddi zararlarının ve ayrı ayrı 4.000'er TL manevi zararlarının bu zararların oluşumuna sebebiyet veren davalıdan tahsiline tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların kaybolan bavullarının bir gün sonra bulunmasına rağmen kendileri gemide olduklarından teslim edilemediğini, yolculuk sonunda bavulların hasarsız ve eksiksiz bir şekilde teslim edildiğini, müvekkili şirketin söz konusu zarardan dolayı sınırlı sorumluluk taşıdığını, davacıların yapmış oldukları alışveriş neticesinde aldıkları malların mülkiyeti kendilerinde kaldığı ve bavullarına da kavuşmuş olmaları sebebiyle istenilen maddi zarar miktarının fahiş olduğunu, yine uluslararası taşımacılıkta uygulanması gereken Montreal Konvansiyonu gereği davacıların manevi zarar talep etme haklarının olmadığını savunarak davanın reddini ya da tazminatta uygun oranda indirim yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre;davalı şirketin zarardan Varşova Konvansiyonu gereğince sorumlu olduğu; ancak davacıların geciken eşyalarının gecikme sonucu kendilerine ulaşacağı bilgisine rağmen satın alarak mülk edindikleri ve daha sonra da kullanacakları 3.567,92 Dolar değerinde

eşyayı satın aldıkları, davalının bu satın almadan kaynaklı zararın % 50'si oranında sorumlu olduğu, bununla beraber davacıların yolculuk sonunda satın almış olduğu 83,00 Euro değerindeki parfüm alışverişleri açısından gecikme ile zarar arasında illiyet bağı bulunmadığı, yine davacıların zarar gören eşyaları arasında yerine konması mümkün olmayan ve onlar için manevi değeri olduğu tartışmasız şeylerinin bulunduğu iddiaları olmadığı gibi bu hususun kanıtlanamadığı, ayrıca eşyalarının gezi dönüşü teslim edildiği, dolayısıyla manevi zararın koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın 1.783,96 Dolar maddi zarar açısından kabulüne, 83,00 Euro maddi zarar ile manevi zarar taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.