Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10606 K.2012/17373

Taraflar arasında görülen davada Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2008 tarih ve 2006/462-2008/487 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Sebat Otobüs İşl. Nak. Kom Taah. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Petkim'e ihale ile iş yapan davalı firmalar yanında işçi olarak çalışan ... tarafından müvekkili aleyhine işçilik alacaklarının tahsili için Karşıyaka 2. İş Mahkemesi'nde açılan davalar sonunda verilen kararlara dayanılarak başlatılan icra takiplerinde ödenen kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinden davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 2.482,99 TL’nın ödeme tarihi olan 21/07/2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Sebat Otobüs Ltd. Şti. vekili, ...'in müvekkili şirket nezdinde sadece 4 ay çalıştığını, fazlasının talep edilemeyeceğini, müşterek ve müteselsil sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, alacağın 312,98 TL kısmından davacının, bakiye miktardan ise davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle 2.170,01 TL’nın ödeme tarihi 21/07/2006 tarihinden itibaren işleyen ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Sebat Otobüs Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Alacaklıya ifada bulunmasıyla beraber elde edilen rücu alacağı için kural olarak borçlular arasında teselsül bulunmaz. Alacaklının yerine geçen eski borçlu, borçdaşlarına gittiğinde, her birinden ancak üzerlerine düşen kısım oranında talepte bulunabilir, yoksa yeni bir teselsül bağı kurulacak veya her bir borçludan, diğer borçluların da ifa etmesi gereken edim istenebilecek değildir.

Borçluların kendi aralarındaki ilişkide hangi miktar üzerinden sorumlu olacakları bir kanun hükmüne veya hakimin vereceği bir karara binaen yahut da borçluların kendi iradeleri ile kararlaştırdıkları bir paylaşım anlaşmasınca belirlenebilir. Bununla birlikte ifadan sonra borçlular arasında husule gelecek paylaşım her durumda ayniyet arz etmez.

Kimi zaman ifa edilen borcun yükünün, tüm borçlularca eşit olarak veya farklı oranlarda paylaşılarak yüklenilmesi söz konusu olsa da, sadece bir borçlunun tüm yükü omuzlarına alabilmesi de mümkündür. (Ahmet Hakan Dağdelen, Borçlular Arası Teselsül S. 160, 161, 162.)Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6. maddesi ve asıl işveren davacı ...Ş ile davalı alt işverenler arasında akdedilen sözleşmeler gereği, davalı alt işverenlerin çalıştırdıkları işçilerin İş Kanunundan ve sözleşmelerden kaynaklanan alacaklarından sorumlu oldukları, bu sorumluluğun alt işverenler bakımından sadece işçinin kendi bünyesinde çalıştığı zaman dilimi ile sınırlı olduğu, bu halde mümeyyiz davalı Sebat Otobüs İşl. Ltd. Şti’nin dava dışı işçiyi çalıştırdığı süre ile sınırlı sorumlu bulunduğu gözetilmeden, işçinin davalı alt işverenler bünyesinde çalıştığı bütün süreler hesaplanarak müştereken ve müteselsilen alacağın tahsiline hükmolunması doğru olmamış, hükmün davalı Sebat Otobüs İşl. Ltd. Şti’nin yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.