Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11069 K.2012/16878

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/06/2011 tarih ve 2009/802-2011/323 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.000,00 USD mevduatını 22.11.1999 tarihinde Egebank A.Ş. İMES şubesine 35 gün vadeli yatırdığını, mevduata yıllık % 25 net faiz verileceğinin bildirildiğini, kısa bir süre sonra Egebank'a TMSF tarafından el konulduğunu, bankaya el konulmasından sonra müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkilinin kendisine verilen banka cüzdanında Egebank A.Ş.

Suadiye şubesi yazması nedeniyle banka cüzdanının Egebank Off Shore adlı bankaya ait olduğunu anlayamadığını, davalı banka yetkililerinin Egebank ismi ve logosunu kullanarak mevduat topladıklarını, hukuka ve yasaya aykırı işlemler gerçekleştirdiğini, davalı banka yönetimine el konulmasından sonra müvekkilinin alacağını tahsili amacıyla Egebank Off Shore aleyhine başlattığı icra takibinin sonuçsuz kaldığını belirterek 20.000,00 USD’nin paranın bankaya yattığı 22.11.1999 tarihinden fiili ödeme tarihine kadar yıllık % 25 net faizi, bu talebin kabul edilmemesi halinde ise vade sonuna kadar akdi,

vade sonundan sonra 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi gereğince uygulanacak faiz oranında işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın öncelikle husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının serbest iradesiyle daha fazla faiz getirisi sağlayan kıyı bankacılığını tercih ettiğini, bilgisi ve iradesi dışında işlem yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı TMSF vekili, yargılama aşamasında Bankacılık Kanunu uyarınca borcu üstlenen sıfatıyla davalı olarak davada yer alacağını belirtmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça dava dışı Off-Shore bankasına karşı takip yaptığı ve bu takibin semeresiz kaldığı, davalı bankanın özellikle davacının da içinde bulunduğu bir kısım mevduat müşterilerinden topladığı mevduatı aslında Kıbrıs'a devretmediği halde kayden Off-Shore bankasına aktarmış gibi gösterdiği, davalı banka ile dava dışı Off-Shore bankası arasında organik bir bağ bulunduğu, her iki bankanın da birbirlerinin uzantısı durumunda oldukları, aracı bankanın dava konusu işleme ("Off-Shore" hesabı ile) mevduat hesapları ile aynı güvenceye sahip olduğu görüntüsü yarattığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemenin gerekçeli kararı davacı vekiline 28.06.2011 günü tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK.nun 432 nci maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 25.07.2011 tarihinde temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4 ncü maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3-4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay da bu konuda bir karar verebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekillerinin aşağıdaki (3) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Mahkemece kabulüne karar verilen alacak miktarının dava konusu paranın off shore bankasına gönderildiği tarihten itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a bendine göre temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 22.11.1999 27.12.1999 tarihleri arasındaki dönem için taraflar arasında geçersiz olan sözleşme faizinin uygulanması yönünde hüküm kurulması doğru bulunmamış ve kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle,

mahkeme kararının hüküm bölümünün 1. bendinden "22.11.1999 tarihinden 27.12.1999 tarihinde kadar %25 oranında uygulanacak faiziyle ve bu tarihten sonra 3095 Sayılı Yasanın 4/a maddesi hükmüne göre uygulanacak faiziyle'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''22.11.1999 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasanın 4/a maddesi hükmüne göre uygulanacak faiziyle'' hükmünün eklenmesine,