Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11086 K.2013/14098

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/03/2011 tarih ve 2007/814-2011/158 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/07/2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının sahibi veya ortağı olduğu İktisat Bankası A.Ş'nin de aralarında bulunduğu gruba ait şirketlerin ve bu şirketlere ait hisseleri elinde tutan konumundaki Avrupa ve.... A.Ş'nin yönetim kurulu başkanı ve bilindiği kadarıyla tek başına hakim hissedarı olduğunu, müvekkillerine ait dava dışı ...A.Ş'nin % 44 payını sahibi olduğu Avrupa ve....

A.Ş adına devri konusunda sözleşme imzaladığını, müvekkillerinin bakiye alacağı için borçlusu anılan holding olan 15.000.000 USD tutarlı bono verdiğini, ödenmemesi sonrası müvekkillerince icra takibine konu edildiğini, borçlusu şirket tarafından menfi tespit davası açıldığını, bu davanın reddedilerek kesinleştiğini, bu aşamada dava dışı İktisat Bankası A.Ş'nin borca batıklığı sonrasında, borçlu şirket Avrupa ve....

A.Ş ile davalının mal varlığına el konulduğunu, senedin borçlusundan tahsil edilme olanağının kalmadığını, davalının müvekkillerini bilerek zarara uğrattığını, menfi tespit davasının kötüniyetle açıldığını, borcun zamanında ödenmesini engellediğini, temsil ettiği şirketler ile borçlu şirketi kamuya ve alacaklılara zarar verecek şekilde hileli ve kötü yönettiğini ileri sürerek, 15.000.000 USD ile 263.013 USD işlemiş faizi ile menfi tespit davasında hükmedilen bakiye 5.229.520.10 YTL inkar tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı alacaklıların açtığı sorumluluk davasında yabancı para üzerinden talepte bulunulamayacağını, istemin zamanaşımına uğradığını, menfi tespit davasının hak arama kapsamında açıldığını, 2001 krizi sonrası yanlış ekonomik politikalar nedeniyle müvekkilinin ortağı bulunduğu bankaya el konulduğunu, bir kusurunun olmadığını, sorumluluk şartlarının gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların dava dışı holdingteki 05.02.2001 vadeli 15.000.000 USD bedelli alacaklarını ödememek için davalının yönetim kurulu başkanı olduğu dava dışı İktisat Bankası A.Ş'yi zarar ettirerek 15.03.2001 tarihinde TMSF'ye devrine yol açtığı, bankanın zarar etmiş olması sebebiyle 28.02.2003 tarihinde borçlu holding yönetiminden azline neden olduğu ve bu borçlu şirkete de TMSF tarafından el konulmasına sebebiyet verdiği iddialarının ispat edilemediği, davacılar aleyhine borçlu olmadığının tespiti davası açılmasının anayasal hak arama kapsamında kaldığı,

dava dışı borçlu şirketle ilgili olarak alacağın aciz belgesine bağlanmadığı, davalı yönetim kurulu başkanının şahsından alınamayacağı, kasten ödettirilmediği veya hizmet kusuru sebebiyle ödenmediğine dair iddiaların ispat edilemediği, menfi tespit davası devam ederken davalının görevden alındığı, davadan feragat veya borcu ödeme imkanın kalmadığı, borçlu şirketin yeni yönetiminin dava sonucunu beklemesi gerektiği, davalının kusurlu ve kasıtlı davranışının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacıların akidi dava dışı anonim şirket tarafından açılan menfi tespit davasının zarara uğratmak kastıyla açıldığının kanıtlanmamasına, anayasada teminat altına alınan hak arama çerçevesinde açılmış bir dava olmasına, esasen, böyle bir dava açılmasının sonucu olarak o davada dava dışı borçlu anonim şirketin %40 oranında tazminata mahkum edilmiş bulunmasına,

dava dışı asıl borçlu şirketle aynı gurupta yer alan dava dışı İktisat Bankası A.Ş'ye o dönemin ekonomik şartları nedeniyle el konulmasının bu davaya bir etkisinin bulunmamasına, salt davacıları zarara uğratma amacıyla davalının bu bankaya el konulmasına neden olduğu iddialarının kanıtlanmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.