Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11200 K.2012/18777

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.06.2011 tarih ve 2010/113-2011/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "UNO" ibareli 16, 30, 35, 40 ve 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren bir çok tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının "UNO DUE TRE" ibareli, 18, 24 ve 25. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayanarak yaptıkları itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvuru tescilinin müvekkilinin UNO esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi, onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini de zedeleyeceğini ileri sürerek YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı vekili, markaların benzer olmadığını, iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının iltibasa sebebiyet verecek derece de benzerlik olmadığı, davacı markasının ekmek sektöründe tanınmış olduğu, dolayısıyla 18,24,25. sınırlarada tescilli davalı markasının, davacı markasının tanınmışlığından faydalanmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.