Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11416 K.2012/18152

Hasımsız olarak görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/05/2010 tarih ve 2009/1108-2010/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 09/09/2009 tarihinde yaşanan sel olayı sebebiyle müvekkilini işyerinde bulunan 2009 yılı ve öncesi yıllara ait olan tüm ticari kayıt, fatura ve sair belgelerin zayii olduğunu ileri sürerek zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının 1998 yılı ve önceki yıllara ait belgeler yönünden talepleri ile A445235 ila 445650 seri numaraları arasında bulunan boş faturalar ve pos cihazı, ticari mallar ve kasada zayi edilen nakit para yönünden zayi belgesi verilmesi talebinin reddine, A Seri 371311 - 371330 sıra numaralı 20 adet gider pusulası, A Seri 076371-076376 sıra numaralı 6 adet sevk irsaliyesi ve A Seri 076377-076500 sıra numaraları arasındaki sevk irsaliyeleri, A Seri 445177 - 445234 sıra numaralı ve A seri 445235 ile A Seri 445650 sıra numaralı faturalar, B Seri 838601-851100 numaralı sevk irsaliyeleri,

01.09.2009-08.09.2009 tarih aralığındaki slipler, gün sonu raporlarına ait asıl kopyalar, 31.08.2009 tarihine kadar ay sonu satış raporları ve slip örnekleri ile gün sonu raporları, yazar kasa Z raporları ve kesilen ilgili fişler, yazar kasa ruhsatnamesi, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile hafta sonu tatil ruhsatı yönünden zayi belgesi verilmesi talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. HUMK’nun 382. ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle, hükmün açık,anlaşılır,şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması gerekir. Yine HUMK'nun 74. maddesi gereği hakim taraflarının talebi ile bağlı olduğundan talepten fazlaya karar veremez.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya geldiğimizde, mahkemece gerekçeli kararın hüküm kısmının 1 nolu fıkrasında davacının A445235 ila 445650 seri numaraları arasında bulunan boş faturalar yönünden zayi belgesi verilmesi istemi reddedilmiş, yine aynı hüküm fıkrasının 5. parağrafında da A445235 ve A 445650 sayılı faturalar yönünden talebin kabulüne karar verilerek hüküm içinde çelişki meydana getirilmiş;

davacı tarafından B Seri 838601-850100 arasındaki sevk irsaliyeleri yönünden zayi belgesi talep edilmiş, mahkemece davacının bu talebi aşılarak B Seri 838601-851100 arasındaki sevk irsaliyeleri yönünden talep kabul edilmiş, ayrıca davacının zayi olduğunu iddia ettiği vergi levhası, ödeme kaydedici cihazlara ait levha ve demirbaşlar ve özel maliyet listelerinde zikredilen eşyalar yönünden mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

Bu nedenlerle, HUMK'nun 382 ve devamı maddeleri ile 74. maddesine aykırı olarak tesis edilen eden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.