Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11746 K.2012/18590

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2011 tarih ve 2010/392-2011/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1995 yılında sicile kaydı ile taşımacılık sektöründe faaliyette bulunduğunu, “Gaziantep Kargo” ibaresini ise 39. sınıfta 24/10/2003 tarihinde marka olarak tescil ettirdiğini, davalının ise ticaret unvanında “Öz Gaziantep Kargo Nakliyat” ibaresini kullanarak müvekkilinin marka hakkına tecavüzde bulunduğunu ve eylemin haksız rekabet teşkil ettiğini, davalının haksız ve kötü niyetli olarak ticaret unvanında kullandığı “Öz Gaziantep Kargo” ibaresinin sicilden terkini ile haksız rekabetin tespiti ve önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının markasının “Gaziantep Kargo 1950’den Beri” olduğunu, müvekkilinin bu markayı iltibas yaratacak şekilde ticaret unvanında kullanmadığını, dolayısıyla marakaya tecavüzün bulunmadığını savunarak haksız ve mesnetsiz davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacının ticaret unvanının ayırt edici unsuru ile davalının ticaret unvanının ayırt edici unsuru ve faaliyet alanları arasında benzerlik mevcut ve davacının ticaret unvanı davalının ticaret unvanınından önce tescil edilmiş ise de, davalının ticaret unvanının tescilinden dava tarihine kadar uzun zaman geçtiği, davacının kendisine yakın bir yerde faaliyet gösteren davalının faaliyetlerinden bu kadar uzun süre habersiz kalmasının mümkün olmayacağı göze alınarak davacının uzun süre sessiz kalmak suretiyle hak kaybına uğradığı, davanın açılış şeklinin M.K.’nun 2. maddesine uygun olmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.