Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11901 K.2013/13057

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.09.2010 tarih ve 2010/272-2010/425 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.06.2013 günde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince davalı ... tarafından 03.03.2006 tarihinde yapılan ve müvekkili şirketin uhdesinde kalan Batman-Gaziantep arası asfalt bitümü ihalesinden önce davalı ...'nin yazılı talebi üzerine toplam 117 ton 280 kg asfalt nakliyesi yapıldığı halde taşıma ücretinin ödenmediğini, daha sonra ihale kapsamında yapılan 160 ton 240 kg asfalt taşıma ücretine ilişkin de bir ödemede bulunulmadığını,

müvekkili şirkete ait tankerlerin şoförlerinin 11.05.2006 tarihinde nakliye için yüklemiş oldukları toplam asfaltın bir miktarını şirket yetkililerinin bilgisi dışında aralarında anlaşarak 3. kişilere sattıklarını ve davalı ...'ye eksik mal teslim ederken suçüstü yakalandıklarını, davalı ...'nin bu olay üzerine 17.05.2007 tarihinde sözleşmeyi ihaleye ait Teknik Şartname'nin 15. maddesi uyarınca feshettiğini, feshin ardından ihale sözleşmesi uyarınca kendisine verilen 11.000,00 TL bedelli kati teminat mektubunun paraya çevrilmesi için muhatap bankaya ihtar çekildiğini,

şirket çalışanlarının işledikleri suçtan müvekkilinin sorumlu tutulmasının ve teminat mektubunun paraya çevrilmesi talebinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ihale öncesi nakliye bedeli olan 6.227,56 TL ile ihale sonrası nakliye bedeli olan 8.508,74 TL'nın hakediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, müvekkili şirketin teminat mektubu bedeli olan 11.000,00 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, davacı şirket ile aralarındaki sözleşmeyi Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 20. maddesine dayanarak özellikle de 25. maddenin b, c, d fıkralarında belirtilen sebeplerden dolayı ve haklı olarak feshettiğini, müvekkilinin bir kamu kuruluşu olup mal ve hizmet alımını Devlet İhale Kanunu uyarınca açacağı ihaleler kanalıyla temin edeceğini, bunun dışındaki mal ve hizmet alımlarının Belediye'yi ilzam etmeyeceğini, ihale dışı hizmet alımı bedelinin talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı tarafından düzenlenen ihaleden önce ve sonra yapmış olduğu taşıma nedeniyle davalıdan alacaklı bulunduğu, teminat mektubu nedeniyle borçlu olunmadığına ilişkin iddianın ise haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ihale öncesi taşıma bedeli 6.227,56 TL ile ihale sonrası taşıma bedeli 8.508,74 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, borçlu olunmadığı yönündeki talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının çalıştırdığı kişilerin haksız eylemlerinden mülga 818 sayılı BK'nun 100. maddesi uyarınca sorumlu olmasına ve 4735 sayılı Kanun'un 20. maddesinde teminat mektubunun irat kaydedileceğinin öngörülmüş bulunmasına, bu durumun zarar koşuluna bağlı olmamasına, ayrıca TTK'da düzenlenen taşıma ilişkisi nedeniyle avans faizi istenebilecekken davacının yasal faiz talep etmesine göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.