Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12301 K.2012/19285

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.06.2011 tarih ve 2011/47-2011/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2006 yılının ilk aylarında müvekkilinin çocuklarının fotoğraflarını beğenirlerse tekstil firmalarının reklam kataloglarında kullanacaklarını bildirerek fotoğraf çektiklerini, davalı şirketin daha sonra müvekkilini arayarak resimleri beğenmediklerini ve kataloglarda kullanmayacaklarını bildirdiğini, müvekkilinin aynı yıl Eylül ayında Bebiko Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait Laleli'de bulunan giyim mağazasını gezerken tesadüfen çocuklarına ait resimlerin Bebiko Baby Kids Junior Collection isimli katalogda yer aldığını gördüğünü,

davalının bu eyleminin müvekkilinin çocuklarının kişilik haklarına ağır bir saldırı olduğunu, fotoğrafların izinsiz kullanıldığını ve bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte tahlisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıyı tanımadığını, dava konusu resimlerin dava dışı bebiko adlı şirket tarafından getirilerek örnek katalog basımının istendiğini, müvekkilinin de bu resimleri kataloğa basarak "Bebiko" adlı şirkete gönderdiğini, dava dışı bu tekstil firmasının kataloğu beğenmediğini söyleyerek tekrar bastırmadığını, davacının çocuklarına dava dışı tekstil firmasının ürünlerini giydirerek firma kataloğunda kullanılmak üzere fotoğraf çektirdiğini savunarak davanın husumetten ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu fotoğrafların davacının izni ile ve katalogda basılmak üzere çekilmiş olması bu fotoğrafların yayını için bedel ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmadığı, fotoğrafların basıldığı kataloğun bir adet olduğu iddiası da tanık beyanları ve dosyadaki katalog örneği ile hayatın olağan akışına aykırı olduğu, dava konusu kataloğun çok sayıda basılarak dağıtıldığı,

davalı şirket her ne kadar kataloğu bastıran tekstil firması değil ise de gerek "Bebiko" isimli tekstil firmasının gerekse davalı şirketin bu eylemden dolayı sorumlu oldukları davalı Şirketin reklam ajansı olduğu, fotoğraf çekimi için çocukların davalı tarafından seçildiği, dava konusu kataloğun davalı tarafından hazırlanarak dava dışı Bebiko şirketine teslim edildiği,

davalının, davacının çocuklarının fotoğraflarının Bebiko firmasına ait katalogda kullanabilmesi için davacının yazılı iznini alması ve makul bir bedel ödenmesi gerektiği, Davacının ve katalogda fotoğrafı bulunan çocuklarının üzüntü duymasının doğal olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 500 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacının çocukları Ceren Nur Baş ve Mehmet Eren Baş için davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Olayda uygulanması gereken 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunun 86/2. maddesi "Birinci fıkra hükmüne aykırı hareket edenler hakkında Borçlar Kanununun 49'uncu maddesi ile koşulları varsa, Türk Ceza Kanunu'nun 134, 139 ve 140'ıncı maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmünü haiz olup bu madde uyarınca hüküm kurulmuş olması karşısında sadece manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gibi davacının katalogda fotoğrafları kullanılan küçüklerin babası olup velayeten çocukları adına TMK 25. maddesi uyarınca açılan maddi tazminat istemli bir dava bulunmadığı halde gerekçesi açıklanmaksızın maddi tazminata da hükmedilmesi doğru görülmemiş davalı vekilinin buna yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.