Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/12305 K.2012/20896

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsamına ve temyiz nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 09.01.1998 tarihinde meslek hastalığı sonucu % 34,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece: davacının maddi zararını sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri karşıladığından maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Yerel Mahkemenin maddi tazminat isteminin reddi ile manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Ancak, 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 13/j maddesindeki “Genel Bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf olacakları” yolundaki düzenleme nedeniyle, davalı idarenin harçtan muaf olacağının göz ardı edilerek, harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.