Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12444 K.2012/19108

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.05.2011 tarih ve 2011/179-2011/235 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı gerçek kişilerin müvekkili şirkette iş sözleşmesi ile çalışmakta iken 28.9.2007 tarihinde birlikte hareket ederek işten ayrıldıklarını, iş sözleşmelerinin (İ) bendi gereğince davalıların, işverenin yazılı onayı olmadıkça iş akdinin sona erdiği tarihten itibaren 24 ay süre ile işverenin faaliyet konusuna giren bir işte çalışmamayı kabul ve taahhüt etmiş olmalarına rağmen bu yükümlülüklerini yerine getirmediklerini, anılan davalıların 16.10.2007 tarihinde diğer davalı şirketi kurduklarını,

davalıların rekabet borcuna aykırı hareket ettikleri gibi müvekkilinin portföyündeki müşteriler ile temasa geçip müvekkili firmanın müşterilerini kendilerine çekme gayreti içine girdiklerini, bu durumun müşterilerden edinilen bilgilerden öğrenildiğini, davalıların bu davranışlarının TTK'nun ve BK' nun haksız rekabet yasağını düzenleyen amir hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek, davalıların haksız rekabetlerinin tespit ve önlenmesine, davalı şirkete ait internet sitesinin kapatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden davalı şirket ile davacı arasında hiçbir münasebet bulunmadığından davalılara husumet yöneltilmeyeceğini, davada haksız rekabet koşullarının hiç birisinin gerçekleşmediğini, davanın yersiz açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki belirsiz süreli iş sözleşmelerinde bulunan rekabet yasağı koşulunun, BK'nun 349. maddesi hükmü dikkate alındığında, yer itibariyle belirli bir sınırlama içermemesi ve Türkiye sınırları içinde uygulanmasının öngörülmüş olması nedeniyle, bu sınırlamanın yasa hükmüne uygun olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.