Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12887 K.2012/19058

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.03.2011 tarih ve 2010/294-2011/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında hazır beton taşıma, işletme ve bakım sözleşmesi yapıldığını, sözleşme gereği davalıya teminat mektubu verildiğini, davalının sözleşme ile verdikleri işi müvekkilinden almasına rağmen, işçilerin açtığı davaların devam ettiğini gerekçe göstererek teminat mektubunu iade etmediğini ileri sürerek, davalı şirketin kıdem ve ihbar tazminatı ödemekle yükümlü olduğunun tespiti ile teminat mektubunun iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesi e bendine göre sözleşmeden kaynaklanan herhangi bir nedenle davacı işçileri veya bu işten zarar gören üçüncü şahıslar tarafından davacı veya davacı ile davalı aleyhine bir dava açılması halinde bu davanın sonuçlanana ve davalıya bir zarar gelmeyeceğinin belirlenmesine kadar teminatın iade edilmeyeceğinin öngörüldüğü, davacı aleyhine sözleşmeden kaynaklanan nedenlerle açılan tazminat davalarının derdest olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.