Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12929 K.2012/19167

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.05.2011 tarih ve 2010/152-2011/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Asit-kurşun bataryaların üretim ve dağıtımı konusunda dünyanın sayılı büyük şirketlerinden olan müvekkilin, kendisi tarafından yaratılan “onyx lithium power şekil” markasının 09. sınıf bir kısım emtiayı kapsayacak şekilde tescili için 10.04.2009 tarih ve 2009/17903 sayılı marka başvurusunda bulunduğunu; 2009 38425 ve 2002 17234 sayılı markalar dayanak gösterilerek 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi gereğince başvurunun reddedildiğini, müvekkilin markasının uzun yıllardır kullanılan, Türkiye’de ve Dünyada tanınmış bir marka olduğunu, tüketici nezdinde önemli bilinirliğe sahip olan markanın ayırt edici nitelik kazandığını ileri sürerek TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkil kurum tarafından alınan karar ve yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının başvurusunun ve itirazının, tescili istenen marka ile redde mesnet marka aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca dava konusu 2009/17903 sayılı “ONYX LITHIUM POWER+Şekil” ibareli başvuru ile redde dayanak gösterilen 2002/17234 sayılı “ONIX” ibareli markanın “aynı/aynı tür emtiayı” kapsadığı, ancak; işaret bakımından davacı başvurusu ile redde mesnet markanın “aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer” olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.