Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13140 K.2012/19744

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/06/2011 tarih ve 2011/416-2011/543 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 09.03.1988 tarihli ve 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun uyarınca davalı Banka nezdinde tasarrufu teşvik hesabı açıldığını, müvekkilinin davalı Banka'dan tasfiye gereği tasarruf teşvik hesabındaki anapara ve nemasını talep ettiğini ancak davalı Banka'ca ödemede bulunulmadığını ileri sürerek ödenmeyen tasarruf teşvik alacağı ve nema alacağından 2.024,10 TL'nin tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın tasarrufu teşvik kesintileri bakımından tek görevinin aracılık olup bu yönden bir sorumluluğu olmadığını savunarak davanın husumet ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davacının tasarrufu teşvik kesintilerinin işverence yapıldığı, davalı Banka'ya yatırıldığı ancak davacı hesabına geçirilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.