Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13275 K.2012/20431

Taraflar arasında görülen davada Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2010 tarih ve 2008/635-2010/291 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi ile sigortalı, davalının maliki olduğu araçta yolcu olarak bulunan Sevdiye Küçükyanık'ın, sürücünün indirme ve bindirme kurallarına uymaması nedeniyle araçtan inerken düşmesi nedeniyle öldüğünü, poliçe kapsamında mirasçılarına ölüm tazminatı ödendiğini, araç sürücüsünün ağır kusurlu bulunduğunu, genel şartlar gereğince müvekkilinin sigorta ettirene rücu etme hakkına sahip olduğunu ileri sürerek, 100.000 TL alacağın şimdilik 7.000 TL'nı talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel şartlar gereğince sigorta ettirenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kasti bir hareketi veya ağır kusuru sonucunda kaza meydana gelmiş ise sigorta ettirene rücu edilebileceğini, kazanın gerçekleşmesinde sürücünün kasıt ve ağır kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, sigorta şirketinin sigortalısına rücu edebilmesi için ağır kusur koşullarının mevcut olması gerektiği, burada bahsedilen ağır kusurun tam kusurlu olma hali dışında kasti bir hareketin veya ağır kusurun sonucunda kazanın meydana gelmesi halini öngördüğü, sürücünün kazanın oluşumunda %75 oranda kusurlu olduğunun tespit edildiği, kasti bir hareketi veya yasanın aradığı anlamda ağır kusurlu sayılabilecek bir hareketi ile kazanın meydana gelmesine sebebiyet vermediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.