KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/13550 E., 2012/18810 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2012
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/06/2011 tarih ve 2011/272-2011/328 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Kocamustafapaşa Şubesi'nde bulunan internet bankacılığına açık hesabından davalının gerekli güvenlik önlemini almaması nedeniyle 29.933,00 TL’nın müvekkilinin bilgisi haricinde internet şifreleri kırılarak kısa bir süre içinde başka kişilere ait hesaplara aktarıldığını, davalının özen yükümlüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya konu işlemin davacıya ait şifre kullanılmak suretiyle gerçekleştirildiğini, müvekkilinin tüm güvenlik önlemlerini aldığını, sözleşme gereğince davacının bilgilerinin üçüncü kişiler tarafından kullanılmasından sorumlu olduğunu, müvekkiline yüklenecek kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak toplanan kanıtlar doğrultusunda, 252,46 TL'nin davacı hesabına iade edildiği, davacının zararının 29.680,54 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne 29.680,54 TL'nın 04/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/13550, K. 2012/18810, 21 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama