Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13768 K.2012/20465

Taraflar arasında görülen davada Ödemiş 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/02/2011 tarih ve 2010/262-2011/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ambulans işletmesi sahibi olduğunu, müvekkilinin, davalının annesini 18/09/2008-06/10/2008 tarihleri arasında Ödemiş Devlet Hastanesi'nden İzmir Atatürk Eğitim Hastanesi'ne ambulansla getirip götürdüğünü, her bir gidiş gelişinin 400 TL olduğunu, müvekkilinin dava konusu hizmetler için veresiye fatura düzenleyerek göndermesine rağmen davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek 4.000 TL'nin fatura tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkili ile davacı arasında ambulans ile taşıma ilişkisi bulunmadığını, müvekkilinin herhangi bir borcu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, faturaların tek başına alacağın varlığını ispat eden belgeler olmadığı, davaya konu hizmetler için verildiği iddia edilen faturanın resmi kayıtlara girmediği, davacı tarafın, iddia ettiği taşıma sözleşmesi için HUMK'nun 288 ve devamı maddeleri kapsamında yazılı bir belge sunamadıkları, davacı vekili tarafından delil listesinde her türlü delile dayanılmış olması nedeniyle davacı vekiline davalı asile yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatıldığı, davacı vekilinin davalıya yemin teklif etmeyeceklerini bildirdiği, davanın subut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.