Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13867 K.2012/2741

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.01.2010 tarih ve 2007/644 - 2010/72 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mali işler sorumlusu olarak çalıştığı dava dışı Beden Mermer San. Tic. A.Ş.’ne ait davalı banka hesabı nezdinde bulunan paraların, diğer davalı GSM operatörü aracılığı ile cep telefonunun başka numaraya yönlendirilmesi yolu ile internet bankacılığı kullanılarak, başka hesaplara aktarılarak çekildiğini, olay nedeniyle müvekkilinin intiharın eşiğine geldiğini ve uzun süre psikolojik tedavi gördüğünü ileri sürerek, 50.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu olay nedeniyle davacının şahsiyet haklarına ya da vücut tamlığına yönelik bir saldırı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, mahkemece davalılar hakkında açılan manevi tazminata konu istemin tamamının aynı hukuki sebebe dayalı olarak reddedildiği göz önüne alınmaksızın Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3. maddesi uyarınca davalılar yararına tek bir maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken her bir davalı için ayrı ayrı nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.