Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13994 K.2012/20256

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.05.2011 tarih ve 2009/105-2011/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “T.C. M.E.B. Özel Sevgi Bahçesi Anaokulu şekil” ibareli başvurusuna, birleşen davanın davalısı “Sevgi Bahçesi Özel Gündüz Bakımevi” sahibi ... tarafından itirazda bulunulduğunu, bu itiraz üzerine TPE Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından müvekkilinin marka tescil başvurusundan “Eğitim ve Öğretim Hizmetleri”nin çıkarılmasına, tescil işlemlerinin kalan mal ve hizmetleri için devam ettirilmesine karar verildiğini, bu karara karşı itirazlarının da nihai olarak TPE YİDK’nın 26.03.2009 tarihli 2009-M-1233 nolu kararı ile ret edildiğini, oysa 43. sınıfta bulunan gündüz bakımevi ve kreş hizmetleri ile 41. sınıfta bulunan eğitim ve öğretim hizmetlerinin benzemediğini ileri sürerek YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir

Birleşen dosyanın davalısı cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, her iki markada ortak olan esas unsurun yazılış, anlam ve telaffuz (fonetik) bakımlarından aynı olduğu, bu suretle aynı olan esas unsurlar bakımından 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi kapsamında markalar arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik bulunduğu, davacı ...’in başvurusundan çıkarılan “Eğitim ve öğretim hizmetleri” ile davalı ...’nin tescil edilmiş markasının kapsamında yer alan “Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri”nin doğrudan ilişkili ve benzer hizmetler olduğu ve bu suretle 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında bir tescil engelinin mevcudiyetinden söz edilebilmesi için aranan şartlarının birlikte gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.