Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14017 K.2013/13878

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/06/2011 tarih ve 2010/251-2011/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2008/34566 kod numarası ile "SERA FORM+şekil" ibaresini 05.,29.,30.,31.,32. ve 33 sınıflarda tescil başvurusunda bulunduğunu, daha önce tescilli bulunan "SERA" ibareli markalar dayanak gösterilerek 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi uyarınca bir kısım emtianın başvurudan çıkarıldığını, diğer davalı...

Gıda A.Ş.'nin FORM" esas unsurlu markaları dayanak göstererek yaptığı itirazın kısmen kabul edildiğini ve başvurudaki emtianın bir kısmının daha 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddeleri uyarınca reddedildiğini, oysa reddin doğru olmadığını, markaların bütünsel açıdan benzemediğini, müvekkil markasının esas unsurunun "SERA" sözcüğü olduğunu, "FORM” kelimesinin cins ismi olduğunu, redde dayanak markalardaki emtianın farklı olduğunu, müvekkilinin "SERA" markasının gıda maddelerinin hemen hemen hepsinde tescilli olup, gıda sektöründe belirli bir tanınmışlığı bulunduğunu ileri sürerek,

YİDK'nın 15.07.2010 tarih ve 2010-M-3000 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPE vekili, davacının "SERA FORM" ibareli marka başvurusunun redde dayanak markaların 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi kapsamında ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, ayrıca itiraza dayanak markaların iltibas yaratacak şekilde benzer olduğunu, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanm reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, davacı şirketin "SERA FORM" ibareli markasının müvekkili şirketin "FORM" ibareli markası ile gerek markayı oluşturan esas unsur, gerekse markaların bütünü itibariyle bıraktığı intiba yönünden ayırt edilemeyecek kadar aynı veya benzer olduğunu ve aynilik/benzerliğin iltibasa neden olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı vekilinin 556 sayılı KHK’nin 8. maddesine dayalı (davalı... Gıda A.Ş.’nin itirazı ile ilgili) YİDK kararının iptali istemine ilişkin davanm reddine, davacı vekilinin 556 sayılı KHK’nin 7/1 -b maddesine dayalı YİDK kararının iptali istemine ilişkin davasının kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 15.07.2010 tarih ve 2010-M-3000 sayılı kararının kısmen iptaline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.