Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14169 K.2012/21240

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/06/2011 tarih ve 2011/74-2011/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış “Kit Kat” markalı ürünlerine ayırt edicilik sağlamak amacıyla yarattığı şekle ilişkin marka tescil başvurusunun davalı tarafından söz konusu işaretin 556 sayılı KHK’nin 7/1-a maddesi uyarınca ayırt edici olmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, tescili istenen şekil markasının sıradan ve çok bilinen bir ürün şekli olmayıp, müvekkili şirket için fikri emek ve çaba sonucu yaratılmış özgün bir tasarım olduğunu, tescil edilmek istenildiği mallar açısından yeterli ayırt ediciliğe sahip bulunduğunu, dünya çapında pek çok marka ofisi nezdinde tescil ettirilmiş bulunduğunu,

kullanım yolu ile dahi güçlü bir ayırt edicilik kazandırılan marka başvurusunun 556 sayılı KHK’nin 7/1-a maddesi uyarınca reddinin 7/son maddesi uyarınca da mümkün olmadığını ileri sürerek, 2007-M-6201 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tescili istenen işaretin üzerinde kullanılacağı emtialar için ayırt edici niteliği haiz olmadığını, bu nedenle anılan işaretin marka olarak tesciline ilişkin itiraz başvurusu ile ilgili alınan kararların ve yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, davaya konu marka tescil başvurusunun tescili istenen mallar yönünden ayırt edici olmadığı, cins, vasıf bildirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.