KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/14380 E., 2012/21124 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2012
- Mahkemesi
- SULH HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2011 tarih ve 2010/110-2011/662 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin yurt içi ve yurt dışı kargo taşımacılığı yapmakta olup davalıya muhtelif kargo hizmeti verdiğini, davalının bu kargo hizmetlerine karşılık düzenlenen 2.919,53 TL'lık faturayı ödemediğini, müvekkilinin davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının itirazı üzerine icra takibinin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı şirketin edimini eksik ve ayıplı olarak yerine getirdiği için malların gümrükte kaldığını, müvekkilinin malların gümrükten çekilmesi için bir başka şirketle anlaşmak zorunda kaldığını ve bu şirkete yeniden ödeme yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı şirket kayıtlarına göre davacının davalıdan 2.919,53 TL alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazının iptali ile takibin aynı şartlarda devamına, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/14380, K. 2012/21124, 18 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama