Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14550 K.2012/21308

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.07.2010 tarih ve 2009/1549-2010/16506 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket işçilerinden ... tarafından üst işveren sıfatıyla müvekkili aleyhine açılan işçilik ücretlerine dair davanın Ankara 17 İş Mahkemesi’nin 2005/ 568 E.2008/64 K.sayılı kararı ile kabul edilip Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, müvekkilinin 5.251,98 TL ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, anılan meblağın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı işçinin 13.03.2004-11.03.2005 tarihleri arasında müvekkili şirkette çalıştığını, ihaleyi kazanamaması üzerine iş ilişkisinin sona erdiğini, işçilik ücretlerinin tamamının ödendiğini, dava dışı işçinin gerçekte davacının işçisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacının taşeronu olarak iş yaptığı dönemlerde şirketinde çalışan işçilerden ...'nın üst işveren sıfatıyla davacıya karşı açtığı davanın işçi lehine sonuçlandığı, bedelin davacıdan tahsil edildiği, 1475 sayılı İş Kanunu’nun 1/son ve 4857 sayılı Yasa’nın 2/6. maddesi gereğince asıl işverenle kendi adına işçi çalıştıran alt işverenin işçilere olan yükümlülüklerden dolayı birlikte sorumlu sayıldıkları, iş yeri devri hükümlerine göre davalı şirketin en son devralan şirket olduğu, davacının icra dosyasına ödemiş olduğu 6.835,10 TL’nın tamamından davalının sorumluğu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı tarafından dava dışı işçiye ödenen kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının davalı alt işverenden rücuan tahsili istemine ilişkindir. Davacının üst işveren, davalının son alt işveren olduğu, davacının dava dışı ...’ya 5.251,98 TL işçilik alacağı ödediği ve dava dışı işçinin davalıdan önce başka taşeron firmalarla da çalıştığı uyuşmalık konusu değildir. Mahkemece, asıl işverenle kendi adına işçi çalıştıran alt işverenin işçilere olan yükümlülüklerden dolayı birlikte sorumlu sayıldıkları, iş yeri devri hükümlerine göre davalı şirketin en son devralan şirket olduğu, davacının ödediği meblağın

tamamından davalının sorumluğu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacının ödediği kıdem tazminatını davalı alt işverenden ancak kendi süresine isabet eden miktarla sınırlı olmak üzere talep etme hakkı bulunmaktadır. Bu durumda, davacının dava dışı ...’ya ödediği kıdem tazminatı ile buna isabet eden faiz ve yargılama giderleri karşılığı yaptığı ödemelerin davalı alt işverenin işçiyi çalıştırdığı süreye isabet eden kısmı hesaplanmak suretiyle ve diğer işçilik alacaklarının da nitelikleri dikkate alınarak denetime elverişli şekilde hesaplanıp davalı alt işverenin sorumluluğunun tespiti gerekirken, yazılı şekilde iş yeri devri hükümlerine göre hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.