Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14671 K.2012/20814

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/06/2011 tarih ve 2011/62-2011/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Yuva Maya şekil” ibareli markasının tescili için davalı TPE Başkanlığı'na yaptığı başvurunun, dava dışı şirkete ait “Yuvam şekil” markasıyla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle KHK'nın 7/1-b maddesine göre kısmen reddedildiğini, ancak 1987 yılında kurulan müvekkilinin itiraz konusu markayı maruf ve meşhur hale getirdiğini, “Yuva” markasının bir çok sınıfta müvekkili adına tescilli olduğunu, dava konusu markadaki “Yuva” ibaresi dışında kalan unsurların, markayı redde konu markadan farklılaştırdığını ileri sürerek,

07.01.2011 tarih ve 2010-M-5264 sayılı YİDK kararının 30. sınıf kapsamında yeralan “pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, her türlü un, irmikler, nişastalar” malları yönünden kısmen iptali ile marka başvurusunun ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE Başkanlığı vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar başvuru konusu işaret ile ret gerekçesi marka arasında YUVA/YUVAM ibareleri yönünden işitsel benzerlik bulunsa da, her iki markanın içerdiği renk ve şekil unsurları yönünden tamamen farklı oldukları, ayrıca başvuru markasındaki “abartmıyoruz, çok kabartıyoruz” şeklindeki slogan markası nedeniyle bütüncül açıdan markalar arasında ilk bakışta fark edilemeyecek derecede benzerlik olgusundan sözedilemeyeceği, KHK'nın 7/1-b maddesindeki benzerlik olgusunun dar yorumlanmasının gerektiği, oysa davalının KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında gibi inceleme yaptığı,

tek başına ürünler arasında ki benzerlik olgusunun KHK'nın 7/1-b maddesindeki benzerlik koşulu için yeterli olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile TPE YİDK'nın 2010-M-5264 sayılı kararının 30.03 ve 30.07 sınıfında pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, her türlü un, irmikler, nişastalar alt grup mallar yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.