Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14792 K.2012/20990

Taraflar arasında görülen davada Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2011 tarih ve 2007/275-2011/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, işletme hakkı müvekkiline ait olan rampaya, davalılara ait teknelerin muhtelif tarihlerde birçok kez yanaştığını, böylece toplam 1.188.340,00 TL iskele ve palamar borcu doğduğunu ileri sürerek, alacaklarının faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, iskelenin intifa hakkının Gelibolu Belediyesine ait olduğunu, davacı şirketin herhangi bir iskele hizmeti vermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Müdahil davalı vekili, Gelibolu İskelesi'nin yasal işleticisi ve tasarruf hakkı sahibinin müvekkili belediye olduğunu, bu durumun 1988/12883 sayılı ve 1985/10221 sayılı Bakanlar Kurulu kararları gereği olduğunu, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, uyuşmazlık konusu rampanın davacı tarafından işletme ve hizmet verme amaçlı yapılmadığı, burada herhangi bir hizmetinin bulunmadığı, dava dışı Gelibolu Belediyesi’nin hizmetleri karşıladığı, davacı adına tapuda kayıtlı şerhin rampayı kapsamadığı, bu yere ilişkin olarak üstün hakkı olmadığı, iskelenin işletme hakkının Belediye’ye ait bulunduğu, davacının aktif dava ehliyeti olmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.