Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14993 K.2012/280

Taraflar arasında görülen davada Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/10/2009 tarih ve 2005/753-2009/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve işleteni oldukları yolcu otobüsünün yaptığı kaza neticesinde müvekkilleri ... ve ...’ın yaralandıklarını, diğer müvekkili ...’ın ise söz konusu kazada yaralanan müvekkili Hatice’nin eşi olduğunu, davalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu bulunduğunu ileri sürerek, davacı ... için 100 TL maddi, 15.000 TL manevi, davacı ... için 100 TL maddi, 5.000 TL manevi, davacı ... için ise 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 09.08.2009 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat istemini ıslah ederek davacı ... için 563 TL’nin, davacı ... için 110 TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, söz konusu kazanın meydana gelmesinde araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, bu nedenle müvekkilinin de bir sorumluluğunun olmadığını, kaza esnasında davacı ...’ün şoförle konuşarak dikkatini dağıttığını ve kazaya neden olduğunu, fahiş miktarda tazminat talep edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif vekili, tazminat talebinin fahiş miktarda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların işleticisi, maliki ve sürücüsü oldukları otobüsün trafik kazası yaptığı, kaza nedeniyle davacılar Hatice ve Şinasi Sinan’ın yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün tam kusurunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı ... yönünden 563 TL maddi, 1.000 TL manevi, davacı ... yönünden 110 TL maddi, 750 TL manevi, davacı ... yönünden 500 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-HUMK'nun, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. madde hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu meblağ hüküm tarihi olan 20.10.2009 tarihi itibariyle 1.400,00 TL'dır. Mahkemece, davacı ... lehine 110 TL maddi, 750 TL manevi, davacı ... lehine ise 500 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş olup, bu miktarlar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından mümeyyiz davalı vekilinin işbu davacılar yönünden kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacılar vekili ile davacı ... hakkında kurulan hükme yönelik mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.