Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15003 K.2012/828

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/11/2008 gün ve 2007/135-2008/290 sayılı kararı bozan Daire’nin gün ve sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda müvekkilinin “STENFLEX” markasının sahibi olduğunu, bu markanın 1991 yılından itibaren birçok ülkede tescilli olduğunu, TPE nezdinde de 1997 yılında 6, 7, 12, 17 ve 19. sınıflarda tescilli bulunduğunu, davalıya ait “KENFLEX” ve “KENFLEKS” ibareli markaların müvekkiline ait markalarla iltibasa yol açabilecek şekilde benzer olduğunu, kullanıcı kitlesi bakımından karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, davalıya ait markaların tescili talebine karşı yaptıkları itirazların TPE YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararlarının iptallerine, tescil işlemleri sonuçlanmışsa davalıya ait markaların 6. ve 17. sınıflar için hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markaların benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 2006-M-4755 ve 2007-M-1608 sayılı kararlarının 6. ve 17. sınıflarda benzer bulunan emtialar yönünden iptali ile davalı şirkete ait davaya konu markaların anılan sınıflardaki benzer mallar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine dair verilen kararın davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine karar,

Dairemizin 24.01.2011 günlü ilamıyla benzer görülen emtianın niteliği itibariyle ortalama tüketicilerinin dikkatli ve seçici kitlelerden oluşup oluşmayacağı ve dava konusu işaretlerin bu çeşit ürünlerin alıcı ve kullanıcıları nezdinde iltibas tehlikesi yaratıp yaratmayacağı hususlarında bilirkişi heyetinden ek rapor istenilerek bir karar verilmesi gerekirken,

sözkonusu ürünlerin niteliği itibariyle HUMK'nun 275 vd. maddeleri uyarınca çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi görüşü alınmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek davalılar yararına bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. .../...

2011/15003 2012/828

-2-

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

43,90 KDH · 38,20 KDPH · 05,70 KDBH · 203,00 Ceza · 30.01.2012 - SK