Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1564 K.2011/5144

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.12.2008 gün ve 2007/162-2008/329 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.11.2010 gün ve 2009/6091-2010/11829 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Coca Cola firmasının da lisanslı tedarikçisi olduğunu, stack rack (yer rafı) isimli ürünün ilk defa Coca Cola firması için tasarlandığını ve 1998 yılında Amerika’da tescil edildiğini, davalı şirketin 2003 03988/2 nolu tescilli tasarımının müvekkilinin ürünü ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, yenilik, ayırt edicilik ve özgünlük özelliği bulunmadığını ileri sürerek, davalı tasarımının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tasarım tescilinin usulüne uygun olarak yapıldığını, yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının 2003 3988 tescil sayılı tasarımının 2 nolu tasarımı ile davacının Display Technologies'in 29/095, 971 başvuru nolu Des. 426.092 nolu patent belgesine konu buluşunun ayniyet düzeyinde benzer olduğu, farklılığın köşelerin birinde yamuk, diğerinde dairesel olması ve üniteyi oluşturan parça sayısının farklı olmasından ibaret olup, bu farklılıkların tasarımların genel görsel benzerliklerini etkilemeyen ayrıntılar olduğu, davacının daha eski tarihli patent ve broşürlerde yer alan tasarımları nedeniyle davalının 2003-3988/2 nolu tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 22.11.2010 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.