KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/1581 E., 2011/5526 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2011
- Mahkemesi
- İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
424 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/10/2008 gün ve 2006/703-2008/234 sayılı kararı bozan Daire’nin 19.10.2010 gün ve 2009/379 - 2010/10562 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalılar tarafından "Glade Oto Parfümleri" adlı reklam filminde müvekkili şirketin mali haklarının Türkiye temsilcisi bulunduğu "Love is in the air" isimli müzik eserinin izinsiz olarak kullanıldığını ileri sürerek, şimdilik (186.760) TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, reklam filmi için hak sahibi olan SC Blockbuster Media SLR ile varılan anlaşma uyarınca gerekli ödemenin yapıldığını, davacının hak sahipliğini kanıtlaması gerektiğini, talebin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu müzik eserinin sahibinin George Young ve Harry Vanda isimli şahıslar olduğu, bu eserin reklamlarda fon müziği olarak kullanım hakkının devredildiğine dair bir sözleşmenin bulunmadığı, davacı tarafça sunulan sözleşmelerde adı geçen EMI şirketinin sadece telefon zil sesleri için malî hak elde ettiği ve davacının bu konuda bir lisans almış olabildiği, dava konusu müzik eserinin malî haklarının devri ile ilgili silsilenin kurulamadığı,
kaldı ki 01.07.2003 tarihli sözleşmede EMI Music Publishing Germany GmbH şirketine hangi müzik eserlerinin devredildiğinin de belli olmadığı, yine EMI Music Publishing Ltd. ile Müzikotek adına ... ... arasında imzalanan 01.07.1996 tarihli sözleşmenin hangi müzik eserlerini kapsadığının belirtilmediği, bu devirlerin FSEK'nun 52. maddesine uygun bulunmadığı, davacının hak devraldığı EMI şirketi ile J.Albert Ltd.Şti.'nden hak devralan EMI şirketinin de farklı şirketler olduğu,
yine davacının yetkilisi ...'ın hak devraldığı sözleşme 1996 tarihli iken Alman EMI şirketinin hak devralma tarihi 2003 olduğundan 2003 yılında devralınan hakların 7 yıl önce devredilmesinin de mümkün olmadığı, davacının dava konusu eser için Türkiye'de hak arama yollarına başvurma ve takip yetkisinin bulunduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/1581, K. 2011/5526, 6 Mayıs 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama