Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/173 K.2012/7250

Taraflar arasında görülen davada Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/04/2010 tarih ve 2009/350-2010/237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, nakliye işinden kaynaklanan borç için başlattıkları takibe haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve % 40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunmuş, davanın esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, icra dairesinin ve mahkemenin yetkisine itiraz edildiği takdirde öncelikle mahkemenin tetkik merciin yerine geçerek icra dairesinin yetkisine yapılan itirazı karara bağlamasının gerektiği, icra dairesinin yetkisiz olması halinde geçerli bir icra takibi bulunmadığından itirazın iptali davasının görülmesinin mümkün bulunmadığı, icra takibi Milas İcra Müdürlüğünde yapılmış olup yetkiye ve borca itiraz edildiği, borçlu şirketin adresinin Çan İlçesinde olduğu gerekçesiyle, Milas İcra Müdürlüğünün yetkisizliğine, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Çan Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, navlun ücretinin tahsiline yönelik takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Taşıyıcı olan davacı tarafından, navlun alacağına ilişkin icra takibi, HUMK'nın 10. ve BK'nın 73. maddelerine uygun şekilde kendi ikametgahının bulunduğu Milas İcra Dairesi'nde başlatılmış olup Milas İcra Dairesi yetkilidir. Ayrıca, mahkemenin yetkisine yönelik süresinde yapılmış bir yetki itirazıda bulunmamaktadır. Bu durumda, davanın esasına girilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yasaya uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.