Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1829 K.2012/8471

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2010 tarih ve 2010/2-2010/215 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “ÇAM HOTEL + Şekil” ibaresinin tescili için davalı kuruma başvurduğunu ancak davalı kurumun “CAM” ve “ÇAM RESTAURANT” markalarını gerekçe göstererek müvekkilinin başvurusunu reddettiğini, başvuru konusu işaret ile redde dayanak markalar arasında iltibasa sebebiyet verecek derecede benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, başvuru konusu işaret ile redde dayanak markaların görsel ve sescil olarak iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzer bulunduklarını bildirerek ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama konusu başvurunun birkaç çam ağacını tasvir eden şekliyle birlikte “çam otel” ibaresinden oluştuğu, bu işareti gören ve duyanların sözcüğün anlamsal olarak çam kelimesinden oluştuğunu hemen algılayabilecekleri, redde dayanak olan 2003/32176 sayılı markanın ise “cam” ibaresine ilişkin olduğu,

çam ve cam sözcükleri birbirine az da olsa benzeseler de ortalama yararlanıcı kitlesinin ilk bakışta ve derhal bu iki sözcüğün farklı olduğunu anlamalarının beklenebilir bir yaklaşım olduğu zira aralarındaki anlamsal farklılığın mevcut bulunan görsel ve sescil benzerliğin etkilerini geri plana ittiği, bu nedenle anılan markanın redde dayanak alınmasının hukuka uygun bulunmadığı, buna karşın redde dayanak alınan 2000/27959 sayılı marka ile başvuru konusu işaret arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama yararlanıcı kitlesini yanılgıya düşürebilecek derecede benzerlik bulunduğu,

kapsamlarında yer alan yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerin aynı tür olduğu, buna karşın geçici konaklama hizmetlerinin redde dayanak marka arasında bulunmadığı, normal düzeyde bilgilendirilmiş, makul ölçüde dikkatli, marka ve işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştıran ve daha önce yararlandığı hizmetler ile ilgili markanın göz ve kulağında kalan isimlere dayanarak sonraki hizmet alımlarında aynı markadan yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki yararlanıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı,

yiyecek ve içecek sağlanması hizmetinden yararlanmak üzere ayıracakları süre içerisinde redde dayanak markayı taşıyan hizmetlerden yararlanmak isterken başvuru konusu işareti taşıyan işletme tarafından sunulan hizmetlerden yararlanma yoluna gidebilecekleri ve bir kısım ortalama yararlanıcı kitlesinin de bu iki markanın birbiriyle idari ve ekonomik olarak ilişkili bulunan şirketlere ait bulunduğu zannına kapılabileceği,

davacının “çam” ibareli markalarının bulunmasının yargılama konusu başvurunun tesciline olanak sağlayamayacağı zira anılan marka tescil başvurularının da yargılama konusu marka tescil başvurusuyla aynı anda gerçekleştirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 2009-M-4636 sayılı kararının 43/2 alt paragrafında yer alan geçici konaklama hizmetleri bakımından iptaline, diğer yönlerden iptal isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.