Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1985 K.2012/7268

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/09/2010 tarih ve 2009/56-2010/412 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, alacaklarına karşı kesilen faturalar toplamı olan 159.932,32 TL'nin davalı şirketin kesmiş olduğu toplam fatura bedeli olan 101.166,15 TL alacaklarından mahsup edilerek bakiye alacaklarının 58.766,17 TL olduğunu, bu bedelin ödenmesi için noter kanalıyla ihtar çekilmiş olmasına rağmen davalı şirketin borcunu ödemediğini ve kabul etmediğini beyan ederek 58.766,17 TL'nin fatura keşide tarihinden başlayarak işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında; müvekkili olan şirketin davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını, davacının yaptığı işler dolayısıyla kendilerine kestiğini ifade ettiği faturalara ilişkin mutabakatlarının olmadığını, müvekkilinin ticari kayıt ve defterlerinin davacının iddiasının aksine kendilerinin davacıdan alacaklı olduğunu gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı defterlerine göre davacının alacağının 109.145,88 TL olduğu, davacı defterlerine göre ise davalının alacağının 101.166,15 TL olarak belirlendiği belirtilerek, toplam alacağın 58.766,17 TL olduğu ileri sürülsede 50.786,44 TL bedelindeki iki adet fatura kapsamının davalıya teslim edildiği kanıtlanamadığından davanın kısmen kabulüne, 7.979,73 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren hesaplanacak değişen oranlı yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.