Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2038 K.2012/7434

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/09/2010 tarih ve 2009/922-2010/709 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin emekli maaşını üç ayda bir Ziraat Bankası Edirne Şubesi 0097321016905001 nolu hesabından aldığını, ancak 2009 yılı Haziran ve Eylül aylarında alması gereken 1,158,00 TL'nin müvekkiline ödenmediğini, müvekkilinin davalının alacaklısı olduğu bir borca kefil olması nedeniyle maaşının davalı nezdinde alıkonulduğunu, yapılan işlemin yasal olmadığını, müvekkilinin 2009 yılı Haziran ve Eylül aylarındaki emekli maaşı tutarı olan 1,158,00 TL'nin hesaba geçme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile ..... arasında akdedilen kredi sözleşmesinde davacının müteselsil kefil sıfatıyla yer aldığını, borcun ödenmemesi üzerine davacının yazılı talimatı doğrultusunda emekli maaşından mahsup işleminin yapıldığını, bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm kanıtlara göre, davacının davalı banka nezdinde bulunan hesabından üç ayda bir emekli maaşını aldığı, dava dışı 3. bir şahsa kefil olması ve kefil olduğu kredi sözleşmesi borcu yönünden virman-takas-mahsup talimatı vermesi nedeni ile 24/09/2009 tarihinde emekli maaşından 1.145,00 TL kesinti yapıldığı,

ancak İcra İflas Kanununun 83/a maddesi uyarınca davacının emekli maaşının nafaka borçları dışında haczedilemeyeceği gerekçesiyle 1.145,00 TL’nin 24/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen kararın miktar itibariyle kesin nihai kararlardan olması gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, 20/12/2010 tarihli temyiz talebinin reddine dair mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.