Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2456 K.2012/9188

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 11/11/2010 tarih ve 2010/1174-2010/994 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kardeşi olan dava dışı ...'ın davalı bankadan kullandığı krediye kefil olduğunu, bir süre sonra kredi borçlusunun işlerinin bozulduğunu, müvekkilinin kefil olması nedeniyle davalı banka yetkilileri tarafından müvekkiline borcu yatırması durumunda bankanın alacağının müvekkiline temlik edileceğinin söylendiğini, müvekkilinin kredi borcunu tamamlayarak ödediğini, ancak banka yetkilileri tarafından müvekkiline bir türlü temlik verilmediğini, temlikname yerine halefname verildiğini, davalı bankanın yaklaşık olarak 7-8 ay müvekkilini oyaladığını, müvekkilinin en son halefnameyi trafiğe gönderttiğini,

ne varki müvekkilinin kefillikten doğan haklarına zarar verildiğini, borç nedeniyle müvekkili tarafından davalı bankaya 18,196,39 TL ödendiğini, yapılan yanlış işlemler neticesinde davalı bankanın sahip olduğu araç üzerindeki rehin hakkına halef olamadığını, müvekkilinin ödemiş olduğu bu parayı tahsil etme imkanı kalmadığını ileri sürerek, davalı bankaya ödenen 18,196,39 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava eylemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, dosya kapsamına göre, sözleşmenin ticari kredi sözleşmesi olduğu, alınan aracın cinsinin otobüs olduğu, davacının gerçek tüketici olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın kesinleştiğinde talep halinde 10 gün içerisinde Adana Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.