Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2678 K.2012/9526

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.10.2010 tarih ve 2010/281-2010/379 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tekstil ürünlerini sevk irsaliyesi ile İngiltere’de bulunan alıcı firmaya teslim edilmek üzere 11-12.11.2004 tarihlerinde Denizli’de davalı şirket araçlarına teslim ettiğini, davalının bu malları 13.11.2004 tarihinde gemiye yüklemek üzere teslim almasına rağmen malların ancak 19.11.2004 tarihinde gemiye yüklendiğini, bu gecikme süresi içerisinde müvekkilinin uyarılmadığını, müvekkilinin gecikmeyi Janteks firmasından öğrendiğini, bu gecikmeden dolayı müvekkilinin 9.970 İngiliz Sterlini reklamasyon faturasına maruz kaldığını ileri sürerek, 7.400 İngiliz Sterlini’nin temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya ait 2 adet 40’lık konteynır içindeki tekstil ürünlerini 19.11.2004 tarihli konişmento ile 19.11.2004 tarihinde İzmir Limanı’ndan gemiye yükleyip 26.11.2004 tarihinde Felixtowe Limanı'na götürdüğünü, her iki konteynırı alıcının teslim alma tarihinin 01.12.2004 olduğunu, davacının rezervasyonunun 13.11.2004 tarihinde İzmir’e gelmesi beklenen gemiye yapıldığını, ancak geminin 22.11.2004 tarihinde geleceğinin öğrenildiğini, bunun üzerine davacının yükü için derhal rezarvasyon yaptırıldığını, böylece yükün 22.11.2004 tarihine kadar limanda kalmasının önüne geçildiğini savunarak, davanın reddini istemiş, karşı davada ise navlun bedeli olan 2.570 İngiliz Sterlininin ödenmediğini iddia ederek, bu mablağın tahsilini talep etmiştir.

Davacı/karşı davalı, asıl davanın navlun bedeli mahsup edilerek açıldığını savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı taşıyan tarafından davacıya ait emtianın deniz yolu ile taşınmasına ilişkin rezervasyonun 13.11.2004 tarihinde yapıldığı açıkça savunulmuş olmakla, artık taşıyanın taşımayı üstlendiği yükü 6 günlük bir gecikme ile 19.11.2004 tarihinde gemiye yüklediğinin kabulü gerektiği, TTK'nun 20. maddesi uyarınca basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülüğü altında olan taşıyanın limandaki sıkışıklık gibi nedenlere sığınmasının mümkün olmadığı,

yükün gemiye 6 günlük bir gecikme ile yüklenmiş olmasının özenli bir taşıyandan beklenen makul süre içinde yüklemenin yapılmadığı sonucunu doğurduğu, davacının geç yüklemeden kaynaklanan reklamasyon zararından taşıyanın sorumlu olacağı, davacı–karşı davalı tarafından asıl davanın 2.570,00 İngiliz Sterlini navlun bedeli mahsup edilmek suretiyle (9.970-2.570= 7.400 İngiliz sterlini) açıldığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.