Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3200 K.2012/9776

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/11/2010 tarih ve 2008/5-2010/293 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 90/005206 numaralı ''LEDA'' ibareli markanın maliki olduğunu ve markasını 1986 yılından beri ''Leda Pastanesi'' olarak faaliyet gösteren işyerinde kullandığını, davalının müvekkil markasına benzer şekilde 2007/50937 sayılı '' leda patisserie'' ve 2007/60381 sayılı ''LEDA patisserie'' ibareli marka tescil başvurularında bulunduğunu ve "Leda Patisserie'' olarak faaliyet göstermeye başladığını, müvekkil isim ve markasının müşteri çevresinde çok iyi tanındığını ve bilindiğini,

müvekkilinin 22 yıllık emekle oluşturduğu markasının aynı alanda faaliyet gösteren davalı işyerinde kullanılmasının yanıltıcı ve aldatıcı olduğunu, davalı işyerinin müvekkiline ait işyeriymiş gibi algılandığını, bu durumun iş kaybına sebebiyet verdiğini ve haksız rekabet teşkil ettiğini belirterek, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine,

şimdilik mali haklara tecavüz sebebiyle 3.000 TL, yoksun kalınan kazanç sebebiyle 3.000 TL, marka itibarının zarara uğramış olması sebebiyle 3.000 TL maddi tazminat ile 100.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davalı markasının tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne, kararın ilanına karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı pastanesinin Türkiye genelinde tanınmışlığının söz konusu olmadığını, tanınmışlığın semt ile sınırlı kaldığını, işletmeler ayrı semtlerde faaliyet gösterdiklerinden iş kaybından bahsedilemeyeceğini, marka hakkına tecavüz bulunmadığını, 43. sınıfta ''LEDA'' ibareli marka tescilinin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tescil talebinin henüz başvuru aşamasında bulunması sebebiyle erken istenilen hükümsüzlük talebinin reddi gerektiği, haksız eylem niteliği taşıyan davalının markaya tecavüzü sonucu davacının piyasada edindiği imaj ve güvenin zedelendiği, davalının basiretli bir tacir gibi davranmayarak davacı adına daha önce tescilli markayı bilebilecek durumda iken, gerekli izni almaksızın davacı markasını kullanmasının ve ihtara rağmen kullanmaya devam etmesinin kusurlu bir davranış olduğu,

davacı tarafça maddi tazminata yönelik taleplerin müracaata bırakıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet yarattığının tespiti ile haksız rekabetin ve marka hakkına tecavüzün önlenmesine, maddi tazminat istemine ilişkin davanın açılmamış sayılmasına, 5.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, markanın hükümsüzlüğüne ilişkin talebin reddine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, manevi tazminat ve hükümsüzlük istemlerine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, davalının 14.11.2007 tarihinde tescil başvurusunda bulunduğu 2007/60381 sayılı "LEDA patisserie +şekil" ibareli ve 20.09.2007 tarihinde tescil başvurusunda bulunduğu 2007/50937 sayılı "leda patisserie" ibareli marka başvurularının bulunduğu, her iki başvurunun da dava tarihi olan 07.01.2008 tarihinden önceki tarihlere rastladığı anlaşılmaktadır.

556 sayılı Markaların Korunması Hakkında KHK'nin 40. maddesinde tescilli markanın koruma süresinin başvuru tarihinden itibaren başlayacağı düzenlenmiştir.

Buna göre, 556 sayılı KHK'nin 40. maddesi itibariyle davalı marka başvurularının sonuçları beklenmeksizin ve 2007/50937 sayılı "leda patisserie" ibareli marka başvurusunun kesinleşerek yargılama aşamasında davalı adına tescil edilmiş olduğu da dikkate alınarak kararda tartışılmaksızın yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.