Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3753 K.2012/10245

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.10.2010 tarih ve 2007/192-2010/2818 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından Süper Konut Sigorta poliçesi ile sigortalı konutun bir üst katında bulunan ve davalının maliki olduğu dairede açık bırakılan mutfak musluğundan akan suların sigortalı daireye akması neticesinde hasar meydana geldiğini, 3.857,11 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 3.857.11 TL'nın 31.07.2006 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait dairenin olay tarihinde boş olduğunu, meydana gelen hasarı kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı bina malikinin taşınmazından kaynaklanan kusur nedeni ile meydana gelen hasardan sorumlu olduğu, 3.354,00 TL hasar bulunduğu gerekçesiyle bu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Ancak, davanın kısmen reddine karar verildiği halde davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün anılan Kanun'un 438/7. maddesi uyarınca bu yönden davalı yararına düzeltilerek onanması gerekmiştir.