Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/3754 K.2012/7169

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2007 gün ve 2005/379 Esas, 2007/91 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun oluşumuna ve niteliklerine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı yargılama sırasında getirtilmemiş ise de, nüfus kaydının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınmış olması nedeniyle, dosya kapsamında ruh sağlığının bozulduğuna dair bir iddia, delil ve tesbitin bulunmaması ve aleyhe bir temyizin de bulunmaması karşısında tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 103/1-a maddesinde mefruz cebrin unsur olarak yer almasına, aynı Kanunun 103/4. maddesinin ise yalnızca tehdit ve maddi cebri ifade etmesine göre, olayda maddi cebir veya tehditin ne şekilde gerçekleştiği kararda tartışılıp gerekçede gösterilmeden sanığın cezasının artırıma tâbi tutulması,

Sanığa tayin olunan hapis cezasının kanunî sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,