Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4028 K.2012/12153

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/02/2010 tarih ve 2007/444-2010/42 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Banka şubesi tarafından dava dışı şirkete çek karinesi verildiğini, bu şirket tarafından keşide edilen 3 adet çekin müvekkiline ciro edildiğini, ancak söz konusu çeklerin karşılıksız çıktığını, müvekkilinin bu çeklere dayalı olarak başlattığı icra takiplerinin sonuçsuz kaldığını, dava dışı şirkete sahte belgelerle çek hesabı açan davalı Banka'nın müvekkilinin zararından sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 10.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 23.10.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 19.638,55 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, dava dışı şirkete açılan çek hesabının sahte belgelere dayalı olarak açılmadığını, bankacılık mevzuatının gerektirdiği şirket evrakları alınarak söz konusu hesabın açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kendisine çek hesabı açılan dava dışı şirketin Ankara Ticaret Sicili'ne kayıtlı bir şirket olduğu, davalı Banka tarafından şirkete ilişkin toplanabilir belgelerin alınarak hesap açıldığı, hesabın sahte olmadığı, davaya konu çeklerin keşide edildiği çek karnelerinin 18.09.2006 ve 03.10.2006 tarihlerinde söz konusu şirkete teslim edildiği, bu tarihe kadar karşılıksız çıkan herhangi bir çekin bulunmadığı, bu süreçte hesabın olağan işleyişi de gözetildiğinde davalı bankaya kusur atfedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.